Büyülü Bir Film: Once

29 Kasım 2018 56 0 3

Merhaba! Başrollerini Glen Hansard ve Marketa Irglova‘nın paylaştığı, aşk filmi olmadan aşk filmi olabilen, mükemmel müzikleriyle izleyicilerin kalbine taht kuran Once filminden bahsedeceğim size bugün. Emniyet kemerlerinizi takmanızı öneririm, çünkü favori filmlerimden bahsederken yavaşlayamıyorum!

Yönetmen John Carney‘in aklına bunun gibi bir film yapmak geldiğinde yıl 2004’müş. Dublinde bir kafede oturmuş, Londra’ya giden kız arkadaşını düşünüp dertleniyormuş. Fikri kağıda dökmüş. Üzerinden 1 yıl geçince senaryo yerli yerine oturmuş, müzikler konusunda anlaşılmış (müzikler Damien Rice ve Glen Hansard’a ait) ve film düşük bir bütçeyle çekilmiş. Düşük bütçe derken gerçekten düşük bir bütçeden bahsediyorum, zira filmin en pahalı sahnesi final sahnesiymiş ve 2500 pound’a mal edilmiş. IMDB toplam bütçenin 180.000 Euro olduğunu söylüyor. John Carney’nin kendi cebinden para verdiği bile söyleniyor.

Dublin’de gitar çalan aynı zamanda şarkıcı ve söz yazarı olan İrlandalı bir adam, bir gün sokakta çalarken Çek bir kızla tanışır. Adamın maddi durumu pek iyi değildir ve babasının dükkanında ona yardım ederken bir yandan da sokaklarda çalarak para kazanmaya çalışmaktadır. Kız da eşiyle ayrıdır; gündüzleri çalışıp beraber yaşadığı annesine ve kızına bakmaktadır. Hayali albüm çıkarmak olan adam müzik şirketlerine yollamak için demo hazırlamaya karar verince piyano çalan kızla birlikte çalışmaya başlar. Kız ve erkek onları bir araya getiren müzik sayesinde birbirlerini de tanıyacaklardır. (Beyazperde’den alıntıdır)

Özetle Once’da müziğe olan bağlılıklarıyla tanışan iki insan var, sadece bir buçuk saatte onların hikayelerini izleyip onların hikayelerine aşık oluyoruz biz de izleyiciler olarak. Glen Hansard’a rol teklif edildiğinde neredeyse kabul etmeyecekmiş, hatta en başta baş karakter olarak Cillian Murphy düşünülmüş, fakat Cillian Murphy hem Marketa Irglova gibi amatör bir oyuncuyla oynamak istemediği için hem de filmin şarkılarını Glen Hansard gibi söyleyemeyeceğini düşündüğü için projeden çekilmiş, dolayısıyla rol Glen Hansard’a kalmış. Marketa Irglova, bir ropörtajında bundan şöyle bahsetmiş: “Bir aktörün, aktör olmayan birisiyle aynı filmde oynaması onun kariyeri için riskli olabilir.” Çekimler sadece 17 gün sürmüş.

Glen bu rolü kabul edince kendini neyin içine attığını biliyor muydu ondan da emin değiliz aslında, çünkü Marketa ve Glen’in aşkları filmden gerçeğe dönüşen bir aşk olmuş!

Marketa aslında Glen ile 13 yaşındayken tanışmış. Babası, Glen’in de içinde bulunduğu The Frames grubu ile Çek Cumhuriyeti’nde organize edilen bir festival için anlaştığında tanışmışlar. Fakat aşkları Once filminin çekimlerinde başlamış. Aralarındaki yaş farkı yüzünden eleştiri alan ikilinin ilişkisi 2009’da sona ermiş.

Once çekildiğinde Toronto dahil birçok film festivalinde gösterilmemiş, oyuncular da yönetmen de filmin Dublin’de birkaç salonda gösterilip DVD olarak yayınlanacağını, başarısız olacağını düşünmüşler. Ama film Galway festivalinde oynatılınca beğenilmiş ve filmin Sundance Film Festivalinde de gösterilmesine karar verilmiş. Hatta yine Sundance’de izleyici ödülüne layık görülmüş, fakat Carney ve Hansard ödül alamayacağını düşündükleri için festivalden hemen sonra eve dönmek üzere uçak bileti ayırmışlar bile! Ödül aldıklarını öğrenince festival çıkışındaki törene kalmak zorunda kalmışlar, dolayısıyla biletleri yanmış. (Allah başka dert vermesin.)

Bu düşük bütçeli, başarısız olacağı ön görülen minnak aşk filminin bir şarkısı, daha sonra Akademi Ödülü alıyor.

Hatta şöyle küçük bir not eklemezsem de olmaz: 2008’de Once filminin soundtrack’inden Falling Slowly, En İyi Orijinal Şarkı dalında Akademi Ödülü aldığında birlikte sahneye çıkıp ödülü kabul ederlerken Marketa Irglova’nın konuşması yarıda kesilmişti. Fakat törenin ilerki zamanlarında Jon Stewart kendisini tekrar sahneye davet ederek ona konuşmasını bitirmesini söyledi.

Once’dan sonra Glen Hansard, aktör olarak değil müzisyen olarak kariyerine devam edeceğini söyledi ve (2009’da Marketa ile aynı bölümde seslendirdiği Simpsons karakteri hariç, ki o da sayılır mı emin değilim) bir daha kamera karşısına aktör olarak geçmedi. Marketa Irglova ise kendisini asla bir aktris olarak görmediğini, Once’da oynamanın onun için gerçekten eğlenceli bir deneyim olduğunu söyledi ve müziğe devam etti.

2011’de Once, Off-Broadway‘de sahne alan bir müzikal oldu, How I Met Your Mother dizisinden tanıdığımız Cristin Milioti ve Steve Kazee başrollerdeydi. Ödül üzerine ödül, adaylık üzerine adaylık alan bu Off-Broadway müzikali bir yıl sonra Broadway sahnesine geçti. Oyuncularsa tüm müzikallerde olduğu gibi defalarca değişti: Doctor Who’daki Rory rolüyle tanıdığımız Arthur Darvill, Flash dizisinde Cisco‘yu canlandıran Carlos Valdes, Dear Evan Hansen müzikalinde Zoe Murphy rolüyle akıllara kazınan Laura Dreyfuss gibi birçok ünlü isim kadroda bulundu. Müzikal Dublin, Toronto, Seoul, Melbourne gibi şehirlerde ve dünyanın dört bir yanında sahne aldı. Toplamda 8 Tony ödülü kazandı.

Bunların dışında yeri gelmişken belirtmek isterim: Marketa Irglova ve Glen Hansard’ın birlikte kurdukları The Swell Season isimli bir grup var. Tura çıktıklarında Hansard film öğretmenine (Evet, film öğretmeni Carlo Mirabella-Davis‘e) turu belgesel niteliğinde bir filme dönüştürmek istediğini söylüyor ve süreci kaydetmeye başlıyorlar. Bir tur belgeseli olarak başlayan bu film de zaman içinde birbirinden kopan bir çiftin hikayesine dönüşüyor. Belgesel 2008’de çekildi ve 2011’de vizyona girdi.

Anlayacağınız Once sadece izleyicileri değil, oyuncularını da etkilemiş bir film.

Bir miktar kalp kırıcı, bol miktarda saf ve masum bir hikaye izlemek istiyorsanız Once’a bir şans verin derim.

Etiketler: glen hansard, John Carney, marketa irglova, once Kategoriler: Özel Dosya
paylaş TWEET PIN IT PAYLAŞ paylaş paylaş
Yağmur Sevinç

Boğaziçi öğrencisi, çizgi roman ve kitap okuyucusu, dizi ve film izleyicisi, süper kahraman aşığı.

Benzer Yazılar
Yorum Yaz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir